Martinez

Martinez to starszy i słodszy z tej dwójki. Wykorzystuje słodki czerwony wermut w równych proporcjach z ginem, a także maraschino i bittersy pomarańczowe, dzięki czemu ma bursztynowy kolor i pełny smak. Dry Martini powstało w kolejnych dekadach, gdy barmani zaczęli używać coraz większej ilości wytrawnego, białego wermutu i rezygnować z likieru. Rezultat jest krystalicznie klarowny, znacznie bardziej wytrawny i mocniejszy. Kto spróbuje obu obok siebie, od razu zrozumie, jak jeden wyrósł z drugiego. Pod względem smaku Martinez jest właściwie bliżej Manhattana niż współczesnego Martini.

IBA zaleca gin London Dry. Zapewnia wytrawną, zdecydowaną bazę, w której jałowiec dobrze równoważy słodki wermut. W XIX wieku popularny był gin Old Tom, nieco słodszy i pełniejszy styl, który dziś znów można znaleźć w wyspecjalizowanych sklepach z alkoholem. Old Tom nadaje Martinezowi bardziej zaokrąglony i łagodniejszy charakter, dzięki czemu można nieco zmniejszyć ilość maraschino. Kto chce poeksperymentować, może spróbować oude jenever: słodowy smak dobrze pasuje do czerwonego wermutu. W każdym przypadku wybierz butelkę o mocy co najmniej 40 procent, w przeciwnym razie gin zniknie pod wermutem.

Maraschino to klarowny, wytrawny likier destylowany z wiśni marasca, wraz z pestkami. Nie smakuje jak syrop wiśniowy, lecz ma kwiatowy i lekko orzechowy charakter. Najbardziej znaną butelką jest włoski Luxardo. W Martinez wystarczy łyżka barmańska: większa ilość sprawi, że napój będzie słodki i perfumeryjny. Gdy masz już tę butelkę w domu, możesz także przygotować Aviation i Last Word, dwa klasyki, których nie da się zrobić bez maraschino. Nie myl tego likieru z czerwonym sokiem ze słoika z wiśniami koktajlowymi - to zupełnie co innego.

Wybierz słodki czerwony wermut w stylu włoskim, na przykład Martini Rosso. Zapewnia nuty ziół, karmelu i goryczki, które dobrze uzupełniają gin. Bogatszy wermut, taki jak Martini Riserva Speciale Rubino, nadaje Martinezowi pełniejszy charakter, z większą ilością ziół i goryczki. Bardzo ciężkie wermuty z dużą ilością wanilii mogą zdominować maraschino; wtedy sprawdź, czy nie zmniejszyć ilości likieru do połowy łyżki barmańskiej. Wermut to wino z ziołami i dodatkowym alkoholem, które po otwarciu traci jakość. Butelka stojąca otwarta na półce przez trzy miesiące sprawi, że Martinez będzie płaski i kwaśny, nawet z najlepszym ginem.

Mieszane koktajle, takie jak Martinez, dobrze nadają się do przygotowania większej porcji. Na osiem szklanek wymieszaj w czystej butelce 36 cl ginu, 36 cl czerwonego wermutu, 4 cl maraschino i 16 dashy bittersów pomarańczowych. Dodaj 16 cl zimnej wody - to rozcieńczenie, które w innym przypadku uzyskuje się przez mieszanie. Wstaw butelkę do zamrażarki na co najmniej cztery godziny. Na osobę nalewaj po 11,5 cl bezpośrednio do schłodzonej szklanki i wyciśnij nad nią skórkę z cytryny. Dzięki zawartości alkoholu mieszanka nie zamarznie, ale mocno się schłodzi i zgęstnieje, dokładnie jak po odpowiednim wymieszaniu.

Można przyjąć około 22 procent. 4,5 cl ginu o mocy 40 procent dostarcza 1,8 cl czystego alkoholu, 4,5 cl wermutu o mocy 15 procent kolejne 0,7 cl, a łyżka barowa maraschino o mocy 32 procent około 0,15 cl. Łącznie daje to ponad 2,6 cl. Podczas mieszania powstaje około 2,5 cl wody z roztopionego lodu, dzięki czemu otrzymujemy 12 cl napoju. To około dwóch standardowych drinków. Martinez jest więc nieco lżejszy niż Dry Martini, ale nie jest napojem do szybkiego wypicia.