Gin z
Tonik

Zasadą jest jedna część ginu na dwie do trzech części toniku, czyli 5 cl ginu na 10-15 cl toniku. Przy proporcji 1:2 gin wyraźnie dominuje, a zawartość alkoholu wynosi około 13 procent; przy proporcji 1:3 powstaje długi, łatwy do picia drink o zawartości alkoholu około 9 procent. Odpowiednia proporcja zależy przede wszystkim od samego ginu: mocny London Dry o zawartości alkoholu 47 procent bez problemu wytrzyma proporcję 1:3, podczas gdy łagodny gin o zawartości alkoholu 37,5 procent lepiej sprawdzi się w proporcji 1:2.

Tonik nie jest neutralnym dodatkiem, lecz połową smaku. Klasyczny Indian tonic z dużą ilością chininy pasuje do wytrawnego London Dry, w którym na pierwszym planie znajduje się jałowiec. Tonik mediterrański, łagodniejszy i bardziej ziołowy, lepiej wydobywa walory ginów kwiatowych lub cytrusowych. Wytrawny tonik z mniejszą ilością cukru pozwala złożonemu craft ginowi rozwinąć pełnię smaku. W każdym przypadku najlepiej wybrać małą butelkę zamiast dużej, ponieważ dwutlenek węgla znika błyskawicznie. Wlewaj tonik powoli po łyżce barmańskiej, a następnie zamieszaj najwyżej raz.

Różowa wersja jest najbardziej znanym wariantem i można ją przygotować na dwa sposoby. W przypadku pink ginu na bazie truskawek lub czerwonych owoców użyj po prostu 5 cl ginu i neutralnego toniku; takie giny są często nieco słodsze, więc wybierz do nich tonik z niewielką ilością cukru. Klasyczna metoda wygląda inaczej: kilka dashy bittersa Angostura w zwykłym ginie z tonikiem nada mu jasnoróżowy kolor i doda korzennej goryczki zamiast owocowych nut. Pierwszą wersję udekoruj truskawką lub maliną, a drugą szerokim paskiem skórki pomarańczy. Obie są udane, ale smakują zupełnie inaczej.

Bezalkoholowy gin przeszedł ogromną metamorfozę i w tym połączeniu sprawdza się lepiej niż w większości koktajli, ponieważ tonik wnosi tak dużo goryczki i struktury. Użyj 5 cl ginu 0.0 na 10 cl toniku, czyli nieco mniej toniku niż w zwykłej wersji, bo bez alkoholu całość szybko staje się wodnista. Wybierz gin 0.0 z wyraźną nutą jałowca i postaw na wyraziste dodatki: szeroki pasek skórki grejpfruta, jagody jałowca lub gałązkę rozmarynu, którą wcześniej potrzesz lekko w dłoniach. Duże, twarde kostki lodu są tu szczególnie ważne, ponieważ woda z topniejącego lodu jest największym wrogiem.

Ilość ginu w gin-toniku decyduje o reszcie drinka. W tym przepisie przypada 5 cl na szklankę i ta miara pozostaje taka sama, niezależnie od tego, czy używasz 10, czy 15 cl toniku. Dlatego o proporcji ginu z tonikiem myśl w częściach, a nie w stałej ilości płynu: im więcej lodu znajduje się w Twojej copIE, tym mniej toniku się w niej zmieści i tym mocniej wybrzmi te same 5 cl. Przygotowując kilka szklanek jednocześnie, odmierz gin na każdą z nich; jeśli rozlewasz go z butelki do czterech szklanek, pierwsza prawie zawsze dostanie go za dużo.

Ten drink występuje pod różnymi nazwami. Po angielsku to gin and tonic, często skracane do G&T; po polsku pisze się gin-tonik z łącznikiem, a wiele osób mówi po prostu gin z tonikiem, ponieważ dosłownie chodzi o te dwie butelki. Niezależnie od wybranej pisowni chodzi o tę samą szklankę. Szukasz przepisów na gin-tonik z twistem? Najpierw przyjrzyj się tonikowi i dekoracji: to właśnie one odpowiadają za największą różnicę w smaku, jeszcze zanim pomyślisz o dodatkowych składnikach.