Jak nalewać
piwo w
Wypłucz szklankę zimną wodą i nie wytrząsaj jej do sucha. Tłuszcz i resztki mydła rozbijają pianę, a mokra, chłodna szklanka pozwala pianie lepiej się utrzymać niż szklanka wyjęta prosto z szafki. Nie wycieraj jej ściereczką do naczyń, bo pozostają na niej włókna i tłuszcz.
Trzymaj szklankę przechyloną pod kątem około czterdziestu pięciu stopni i nalewaj piwo po wewnętrznej ściance, nieco powyżej środka. Dzięki temu na początku dostanie się do niego niewiele powietrza, a szklanka będzie spokojnie się napełniać. Nalewaj jednym ruchem; przerywanie i ponowne rozpoczynanie tworzy grubszą pianę.
Postaw szklankę pionowo, gdy będzie napełniona mniej więcej w dwóch trzecich, i dolej resztę na środek piwa. Ta ostatnia porcja buduje pianę. W przypadku stylu o dużej zawartości dwutlenku węgla, takiego jak weizen czy tripel, odczekaj chwilę, aż piana opadnie, a następnie dolej piwa.
Wyrównaj krawędź piany łyżką cedzakową, jeśli chcesz uzyskać równy brzeg, albo zostaw ją taką, jaka się utworzy. Wytrzyj zewnętrzną stronę szklanki, aby chwycić ją suchą dłonią, i podaj piwo w temperaturze odpowiedniej dla danego stylu: 4 do 6 stopni w przypadku pilznera, 10 do 14 w przypadku stoutu i quadrupela.
Co sądzisz o tym wyjaśnieniu?
Wystarczy jedno kliknięcie w gwiazdkę. Jeśli chcesz coś dodać, najpierw to przeczytamy, zanim pojawi się tutaj.
Zachowaj tę stronę
Wyślij tę stronę na swój adres e-mail, aby mieć wyjaśnienia pod ręką w chwili nalewania piwa. Otrzymasz również kod rabatowy o wartości 5 € przy zakupach od 50 € na pasujące szklanki.
Historia
Piwo istnieje tak długo, jak długo ludzie uprawiają zboże, a cztery składniki przez ten czas się nie zmieniły. Zmieniła się natomiast kontrola procesu. Dopóki piwowarzy musieli korzystać z drożdży unoszących się w powietrzu, każde warzenie było loterią. Dopiero w XIX wieku zrozumiano i opanowano, dlaczego w jednym przypadku drożdże pozostają na powierzchni, a w innym opadają na dno. Od tego momentu piwowar mógł warzyć klarownego, złocistego pilznera, który za każdym razem smakował tak samo. Dawna metoda nie zniknęła: w dolinie Zenne pod Brukselą dzikie drożdże wciąż wykonują swoją pracę, dzięki czemu powstają lambiki i geuze.
Właściwa szklanka
W przypadku piwa szklanka nie jest dodatkiem, ponieważ jej kształt i pojemność decydują o tym, jak utrzymuje się piana i ile aromatu się wyczuwa. Zwężany model, który ku górze lekko się zwęża, taki jak Willi Becher, utrzymuje pianę i sprawdza się w przypadku pilznera oraz piw specjalnych. Kieliszek tulipanowy na nóżce zapewnia więcej miejsca na aromat i pianę, dlatego pasuje do piw jasnych, tripli i piw klasztornych. Wysoka, smukła szklanka do piwa pszenicznego znajduje się w naszej ofercie, ale obecnie nie jest dostępna; dlatego prezentujemy tutaj te dwa modele. Wszystkie modele i pojemności znajdziesz w sekcjach szklanek do piw specjalnych i kufli do piwa.
Arcoroc Willi Becher szklanka do piwa 33 cl (12 sztuk)
Schott Zwiesel Beer Basic Classico kieliszek do piwa 30 cl z podziałką (4 sztuki)
Oba zestawy razem € 54,90.
Właściwe narzędzia
Do piwa, poza szklanką, potrzeba niewiele: łyżka barmańska do delikatnego mieszania koktajlu piwnego oraz wyciskacz do cytrusów do limonki dodawanej do michelady. To narzędzia barmańskie, których sami używamy; wszystko znajdziesz w naszej kolekcji narzędzi barmańskich i zestawów koktajlowych.
Zestaw szklanek (nasz wybór 01) + 2 akcesoria barmańskie razem € 47,85.
Jaki mocny alkohol pasuje do tego?
To samo piwo gra tu główną rolę; mocny alkohol jest tylko dodatkiem. Najbardziej znanym połączeniem jest piwo z jałowcówką, a w strefie drinków znajdziesz także vieux i whisky. Na stronie każdego napoju przeczytasz o zawartości alkoholu, smaku, pasujących koktajlach i potrzebnym szkle.
Wariacje & wariacje
Piwo dolnej fermentacji fermentuje w niskiej temperaturze przy użyciu drożdży opadających na dno: pilsner i koźlak należą do tej grupy, dzięki czemu zachowują czysty i wyrazisty smak. Piwo górnej fermentacji fermentuje w wyższej temperaturze przy użyciu drożdży unoszących się na powierzchni, co nadaje mu więcej owocowych i korzennych nut: tripel, piwo pszeniczne i stout należą do tej grupy. Fermentacja spontaniczna to trzecia droga, bez dodawania drożdży: lambiek i gueuze zawdzięczają kwaśność dzikim drożdżom i bakteriom, a gueuze jest kupażem młodego i starego lambieka. Chcesz przeczytać więcej? Zobacz wszystkie napoje i marki.
Wskazówka dotycząca serwowania
Przestrzegaj temperatury serwowania odpowiedniej dla danego stylu: pilsner 4-6 stopni, piwo pszeniczne i weizen 5-7, tripel i piwo klasztorne 8-12, stout i quadrupel 10-14. Zbyt zimne piwo prawie nie uwalnia aromatu, a zbyt ciepłe szybko traci pianę. Nie wkładaj więc mocnego stylu do zamrażarki i wyjmij go z lodówki kwadrans przed nalaniem.
Dobrze wiedzieć
Co robią cztery składniki
Woda stanowi największą część piwa, a jej twardość wpływa na smak. Słód to jęczmień, który pozwolono wykiełkować, a następnie wysuszono lub uprażono; dostarcza skrobi rozkładanej do cukrów fermentujących, a także barwy i nut od chlebowych po karmelowe i kawowe. Chmiel nadaje goryczkę i aromat oraz pomaga dłużej zachować trwałość piwa. Drożdże przekształcają cukry w alkohol i dwutlenek węgla, a przy tym wytwarzają substancje smakowe nadające stylowi jego charakter.
Dolna fermentacja, górna fermentacja i fermentacja spontaniczna
Drożdże dolnej fermentacji pracują w temperaturze około 8-14 stopni i po fermentacji opadają na dno. Dzięki nim pilsner i bock mają czysty, wyrazisty profil. Drożdże górnej fermentacji pracują w temperaturze około 15-24 stopni i unoszą się na powierzchni; wytwarzają więcej estrów i nut korzennych, dzięki czemu powstają tripel, piwo pszeniczne i stout. W przypadku fermentacji spontanicznej piwowar nie dodaje drożdży, lecz pozwala brzeczce ostygnąć w otwartych kadziach, gdzie pracę wykonują drożdże i bakterie z otoczenia. W ten sposób powstają lambiek i gueuze.
Style w skrócie
Pilsner jest piwem dolnej fermentacji, ma klarowną, złocistą barwę i zwykle 4,5-5,5 procent alkoholu; należy go podawać w temperaturze 4-6 stopni. Piwo pszeniczne jest górnej fermentacji, zawiera pszenicę, jest mętne, ma około 4,5-5,5 procent alkoholu i podaje się je w temperaturze 5-7 stopni. Weizen mieści się w tym samym zakresie i również podaje się go w temperaturze 5-7 stopni. Bock jest piwem dolnej fermentacji i ma ciemną barwę, zwykle 6,5-7,5 procent alkoholu. Tripel jest piwem górnej fermentacji, ma jasną barwę i około 8-9,5 procent alkoholu; podaje się go w temperaturze 8-12 stopni. Stout jest ciemny i wytrawny, ma zwykle 4-8 procent alkoholu i podaje się go w temperaturze 10-14 stopni. Quadrupel jest najmocniejszy, ma około 10-12 procent alkoholu i również podaje się go w temperaturze 10-14 stopni. Lambiek i gueuze mają około 5 procent alkoholu i są kwaśne, a nie słodkie.
Dlaczego piana jest ważna
Piana składa się z białek ze słodu i substancji z chmielu, które wiążą się z pęcherzykami. Utrzymuje aromat nad piwem, zamiast pozwalać mu ulatniać się po pomieszczeniu, i tworzy warstwę między piwem a powietrzem, dzięki czemu smak wolniej się zmienia. Trwała piana jest ponadto oznaką czystej szklanki: na tłuszczu i resztkach detergentu piana od razu opada.
Jaka szklanka do jakiego stylu
Pilsner trafia do wąskiej, prostej szklanki albo modelu o taliowanym kształcie, a w Holandii do szklanki typu flute lub vaasje. Tripel, trappist i piwo klasztorne najlepiej prezentują się w szklance tulipanowej albo kielichu na nóżce, ponieważ skupia ona aromat i zapewnia miejsce na pianę. Weizen należy podawać w wysokiej, smukłej, półlitrowej szklance rozszerzającej się ku górze. Stout i porter najlepiej pasują do szklanki nonic, prostej szklanki z pogrubieniem pod rantem. Quadrupel i inne mocne style podaje się w pękatej szklance, dzięki czemu porcja pozostaje niewielka, a aromat się koncentruje.
Jak przechowywać piwo
Przechowuj butelki w pozycji pionowej i w ciemnym miejscu. Pionowe ustawienie utrzymuje ewentualny osad drożdżowy na dnie i ogranicza kontakt kapsla z piwem; ciemność zapobiega oddziaływaniu światła na związki chmielowe, które zmieniają smak. Chłodne, stabilne miejsce jest lepsze niż takie, w którym temperatura często się zmienia. Lekkie style, takie jak pils i piwo pszeniczne białe, najlepiej pić świeże, a mocne style, takie jak quadrupel, mogą leżakować latami.
Najczęściej zadawane pytania
Z czego robi się piwo?
Z wody, słodu, chmielu i drożdży. Słód to ziarno, zwykle jęczmień, które poddaje się kiełkowaniu, a następnie suszy lub praży. Chmiel nadaje goryczkę i aromat, a drożdże przekształcają cukry ze słodu w alkohol i dwutlenek węgla. Do piwa pszenicznego białego i weizena, oprócz słodu jęczmiennego, dodaje się także pszenicę.
Jaka jest różnica między piwem dolnej i górnej fermentacji?
Różnica tkwi w drożdżach i temperaturze. Drożdże dolnej fermentacji pracują w chłodzie, w temperaturze około 8 do 14 stopni, a następnie opadają na dno; nadają one pilsowi i koźlakowi czysty profil. Drożdże górnej fermentacji pracują w wyższej temperaturze, około 15 do 24 stopni, i utrzymują się na powierzchni; tworzą więcej nut owocowych i korzennych, jak w triplu, piwie pszenicznym białym i stoucie.
W jakiej temperaturze podaje się piwo?
Zależy od stylu. Pils podaje się w temperaturze od 4 do 6 stopni, piwo pszeniczne białe i weizen od 5 do 7, tripel i piwo klasztorne od 8 do 12, a stout i quadrupel od 10 do 14 stopni. Im mocniejszy i ciemniejszy styl, tym mniej schładza się piwo przed podaniem, ponieważ niska temperatura tłumi aromat.
Ile alkoholu zawiera piwo?
To bardzo zależy od stylu. Pils, piwo pszeniczne białe i weizen mają zwykle od 4,5 do 5,5 procent, koźlak około 6,5 do 7,5 procent, tripel około 8 do 9,5 procent, a quadrupel od 10 do 12 procent. Stout ma około 4 do 8 procent. Zawartość alkoholu zawsze podana jest na etykiecie.
Także pyszne
Wszystko do Twojego baru,
pod jeden adres
Szklanki jakości gastronomicznej, dostarczane w zestawach. Zamówione dzisiaj, szybko dostarczone do domu.
Kup szklanki →