Last
Word

Gin, zielony chartreuse, likier maraschino i świeży sok z limonki trafiają do koktajlu w dokładnie równych ilościach po 2 cl. Dzięki temu receptura jest łatwa do zapamiętania, a zarazem bezlitosna, bo żaden składnik nie jest w stanie skompensować błędu w odmierzaniu. Pół centylitra chartreuse za dużo i zioła zdominują całość, pół centylitra maraschino za dużo i koktajl stanie się kleiście słodki. Użyj miarki barmańskiej i nie odmierzaj na wyczucie. Następnie energicznie wstrząsaj przez 15 sekund z dużą ilością lodu, a podwójne przecedzenie zapobiegnie przedostaniu się odłamków lodu do kieliszka.

Mimo skromnych 8 cl w shakerze otrzymujesz około 23 procent alkoholu. Zielony chartreuse o zawartości 55 procent jest najmocniejszy w tym zestawieniu, gin ma 40 procent, a maraschino około 32 procent, co razem daje ponad 2,5 cl czystego alkoholu. Wstrząsanie dodaje około 30 procent wody, dzięki czemu zawartość kieliszka wzrasta do 11 cl. To mniej więcej dwa standardowe drinki w koktajlu, który wypijasz w pięciu łykach. Limonka i słodkie maraschino niemal całkowicie maskują tę moc, więc poprzestań na jednym lub dwóch.

Szablon czterech równych części można bez końca modyfikować, a trzy warianty stały się klasykami. Final Ward zastępuje ginem whiskey rye, a limonkę cytryną, dając bardziej ziołowy i cieplejszy koktajl. Naked and Famous wykorzystuje mezcal, żółty chartreuse i Aperol zamiast ginu, zielonego chartreuse i maraschino, dzięki czemu jest dymny i słodko-gorzki. Last of the Oaxacans zachowuje wszystkie składniki, ale zajmuje miejsce ginu mezcalem. We wszystkich przypadkach pozostaje po 2 cl każdego składnika i 15 sekund wstrząsania.

Zielony chartreuse jest produkowany przez mnichów kartuzów od 1737 roku ze 130 ziół i zawiera 55 procent alkoholu. Zakon zdecydował w 2023 roku, że nie będzie dalej zwiększać produkcji, przez co butelki stały się rzadkie i drogie, a w Holandii za 70 cl szybko zapłacisz sześćdziesiąt euro lub więcej. Żółty chartreuse o zawartości 40 procent jest łagodniejszy i bardziej miodowo słodki, a także sprawdza się bardzo dobrze, choć traci się ziołową ostrość. Génépy des Alpes jest dość zbliżony i kosztuje jedną trzecią tej ceny. Maraschino nie jest zresztą syropem wiśniowym, lecz wytrawnym likierem o zawartości 32 procent.

Gin ma w koktajlu Last Word tylko 2 cl miejsca, w porównaniu z 55-procentowym likierem ziołowym i wytrawnym likierem wiśniowym. Neutralny, łagodny gin zniknie w tym zestawieniu, dlatego wybierz klasyczny London Dry o wyraźnym smaku jałowca; utrzyma chartreuse w ryzach i skieruje całość w stronę wytrawności. Mocno kwiatowe lub intensywnie aromatyzowane giny dodają piąty kierunek smakowy i sprawiają, że koktajl staje się niespokojny. W przypadku maraschino powszechnym punktem odniesienia jest Luxardo; przy innej butelce sprawdź, czy zawiera likier, a nie syrop wiśniowy.

W anglojęzycznych menu figuruje jako koktajl The Last Word i najlepiej sprawdza się jako aperitif: mały, zimny i wystarczająco wyrazisty, by pobudzić apetyt. Wstaw kieliszek na kwadrans do zamrażarki, ponieważ w naczyniu o pojemności 14-16 cl, bez lodu, temperatura początkowa decyduje o tym, jak długo napój pozostanie zimny. Wyciśnij limonkę tuż przed wstrząsaniem; sok, który stoi już godzinę, traci świeży aromat i sprawia, że koktajl staje się płaski. Wisienka pasuje do słodkiej strony, a skórka z limonki podkreśla kwaskowatość.