Caipirinha

Pokrój limonkę na osiem cząstek i wytnij białą środkową część, bo to ona odpowiada za gorzki smak. Umieść cząstki wraz z dwiema łyżeczkami cukru trzcinowego w szklance z grubymi ściankami i ugnieć je muddlerem: obracaj i dociskaj, nie tłucz. Cukier działa jak środek ścierny na skórce i wydobywa z niej olejki, a to właśnie one odróżniają lemoniadę od prawdziwej Caipirinhi. Wystarczy pięć do sześciu naciśnięć. Jeśli będziesz ugniatać, aż skórki pękną, gorzka biała część i tak się uwolni.

Oba koktajle są świeże, zielone i oparte na limonce, ale ich baza zasadniczo się różni. Cachaçę destyluje się ze świeżo wyciśniętego soku z trzciny cukrowej, dzięki czemu zachowuje trawiasty, lekko dziki smak; rum powstaje z melasy, produktu ubocznego produkcji cukru, i jest bardziej krągły oraz słodszy. Ponadto Mojito zawiera miętę i wodę gazowaną, dzięki czemu jest długie i orzeźwiające, podczas gdy Caipirinha pozostaje krótka i skoncentrowana: 6 cl cachaçy w szklance pełnej kruszonego lodu, poza tym nic. To od razu wyjaśnia różnicę w mocy obu koktajli.

Nie masz w domu cachaçy? Wódka jest popularnym zamiennikiem i wtedy koktajl nazywa się Caipiroska: jest bardziej neutralny, czystszy i pozbawiony trawiastego posmaku. Z sake przygotujesz Caipisake, łagodniejszą i lekko ryżowo-słodką. Biały rum również się sprawdzi, choć wtedy zbliżasz się do Mojito bez mięty. Najważniejsze jest to, że to właśnie cachaça sprawia, że ten koktajl smakuje tak, jak smakuje, a butelkę można kupić już za około dwadzieścia euro. Wybierz cachaçę prata, niedojrzewającą i klarowną; dojrzałe złote butelki lepiej pić bez dodatków.

Zawiera 6 cl cachaçy, zazwyczaj o mocy od 38 do 48 procent, a poza tym tylko limonkę, cukier i lód. Po roztopieniu kruszonego lodu w szklance pozostaje około 15-20 procent alkoholu, czyli mniej więcej dwa razy więcej niż w kieliszku wina i wyraźnie więcej niż w Mojito, które dzięki wodzie gazowanej pozostaje poniżej 10 procent. Orzeźwiający smak to maskuje, dlatego ten koktajl jest tak często niedoceniany. Jeśli chcesz go osłabić, po wymieszaniu dolej do szklanki 4 cl wody gazowanej.

Tym, co czyni ten napój brazylijskim, jest cachaça: ta nazwa może znajdować się na butelce wyłącznie wtedy, gdy alkohol pochodzi z Brazylii i został wydestylowany ze świeżo wyciśniętego soku z trzciny cukrowej. Koktajl caipirinha nie jest więc wariantem czegoś innego, lecz ma własne pochodzenie i własny smak. Jeśli przygotowujesz caipirinhi dla grupy, ugniataj składniki w każdej szklance osobno, a nie w jednym dużym dzbanku: olejki z limonki ulatniają się, a cząstki pozostawione w napoju na dłużej z czasem nadają mu gorzką nutę.

Określenie rum caipirinha często pojawia się w internecie, ale na butelce widnieje cachaça: oba alkohole pochodzą z trzciny cukrowej, jednak cachaçę destyluje się ze świeżego soku, a rum zazwyczaj z melasy. Jeśli mimo wszystko wybierzesz biały rum, ta wersja nazywa się Caipirissima. Wybierz wtedy wytrawny, niedojrzewający rum, a nie rum korzenny, ponieważ zawarte w nim wanilia i cynamon kolidują z olejkami z limonki. Koktajl caipirinha najbardziej przypomina oryginał, gdy przygotujesz go z rumem, który sam w sobie nie jest zbyt słodki.