Japanse whisky
Een Japanner leerde het vak in Schotland en nam het mee naar huis. Honderd jaar later is Japanse whisky wereldwijd gewild en navenant schaars. Wat het is, welke soorten er zijn, hoe je het drinkt en welk glas erbij hoort.
De bekendste merken Japanse whisky
Twee huizen die het beeld bepalen: de distilleerderij van de grondlegger en de blend die Japanse whisky wereldwijd op de kaart zette.
Nikka
Het huis van Masataka Taketsuru, met Yoichi aan de kust van Hokkaido en Miyagikyo tussen de bergen bij Sendai. Van de krachtige From The Barrel tot de fruitige Coffey Grain.
Over Nikka →Hibiki
De blend van Suntory in de fles met 24 vlakken, gemaakt van tientallen malt- en graanwhisky's en deels gerijpt op mizunara. Honing, sinaasappelschil en Japans eiken.
Over Hibiki →Op onze whiskypagina staan alle stijlen naast elkaar, van Schotse malt tot Amerikaanse bourbon.
Elke Japanse whisky op een rij, per merk
2 merken en 5 smaken, elk met een eigen pagina over smaak, cocktails en het juiste glas.
De Schotse werkwijze in Japanse handen
Japanse whisky is geen eigen uitvinding, maar een overname. Masataka Taketsuru vertrok in 1918 naar Schotland, leerde het vak in distilleerderijen daar en keerde terug met een notitieboek vol aantekeningen; in 1923 hielp hij Yamazaki op te bouwen, de eerste whiskydistilleerderij van Japan, en in 1934 richtte hij zijn eigen bedrijf Nikka op. De methode is sindsdien Schots gebleven: gemoute gerst, tweemaal distilleren in koperen ketels en rijpen op eikenhouten vaten. Het verschil zit in de uitvoering, niet in het recept.
Największa różnica w porównaniu ze Szkocją ma charakter organizacyjny. Szkockie destylarnie wymieniają się między sobą whisky do swoich blendów; japońskie robią to bardzo rzadko, więc każda destylarnia musi samodzielnie tworzyć wszystkie smaki. To wyjaśnia, dlaczego jedna firma ma destylarnie o przeciwstawnych charakterach, z różnymi kształtami alembików, rodzajami drożdży i beczkami. Do tego dochodzi własny styl: alembik Coffeya, którego Nikka nadal używa do produkcji whisky zbożowej, oraz mizunara, japoński dąb nadający nutę drewna sandałowego i kadzidła.
W skrócie
Cztery kategorie - od blenda po single malt
W Japonii blend jest normą, a single malt wyjątkiem. Różnica tkwi w rodzaju zboża, liczbie destylarni i kształcie alembiku.
Blended whisky
Mieszanka whisky słodowej i zbożowej, często z dziesiątek różnych beczek tej samej destylarni. Delikatna i harmonijna; w Japonii blendowanie jest sztuką, na której wszystko się opiera.
Single malt
W 100% ze słodowanego jęczmienia z jednej destylarni, destylowana w miedzianych alembikach. Bardziej wyrazista niż blend i najbardziej charakterystyczna dla danej destylarni.
Whisky zbożowa
Destylowana w alembiku kolumnowym zamiast w tradycyjnym alembiku miedzianym. Nikka nadal używa do tego XIX-wiecznego alembiku Coffeya, co daje słodką, kremową i owocową whisky.
Pure malt
Wyłącznie whisky słodowa, ale z więcej niż jednej destylarni, więc nie jest to single malt. W Japonii nazywa się ją pure malt; gdzie indziej na etykiecie widnieje blended malt.
Butelki z oznaczeniem wieku stały się rzadkością: popyt rósł szybciej, niż beczki mogły dojrzewać, dlatego destylarnie usunęły z etykiet informacje o wieku.
Owoce, miód i subtelna nuta drewna
Owoce i miód
Dojrzałe i tropikalne owoce, miód kwiatowy i wanilia, często z delikatną nutą drewna sandałowego z beczek z mizunary. Rzadko ciężka; japońska whisky otwiera się raczej subtelnie niż intensywnie.
Delikatna i precyzyjna
Zaokrąglona i jedwabista, z miodem, kakao i suszonymi owocami. Single malt z nadmorskiej destylarni dodaje do tego delikatny dym i słony akcent.
Długi i czysty
Długi, ale elegancki finisz z nutami dębu, lekką goryczką i czasem kadzidłem. Liczy się tu precyzja, a nie moc.
Przeciętny profil smakowy japońskiego blenda. Single malt z Yoichi ma wyższy poziom dymności i mocy; Nikka From The Barrel przy 51,4% ma moc na poziomie 5, a Coffey Grain wyróżnia się większą słodyczą i owocowością.
Trzy sposoby picia japońskiej whisky
W Japonii whisky pije się przede wszystkim do jedzenia, co widać w sposobach jej serwowania: rozcieńczona, lodowato zimna i lekka. Oczywiście można ją też pić bez dodatków.
Jako japoński highball
40 ml whisky w szklance longdrinkowej pełnej lodu, uzupełnione 120 ml lodowato zimnej wody gazowanej. Zamieszaj raz, od dołu do góry, aby zachować bąbelki, i udekoruj paskiem skórki cytryny. Najpopularniejszy sposób picia whisky w Japonii.
Przepis na highball →Bez dodatków, z kroplą wody
4 cl w kieliszku degustacyjnym w kształcie tulipana i kilka kropli wody. W przypadku butelki o mocy powyżej 50% robi to największą różnicę: alkohol łagodnieje, a nuty owocowe i miodowe się uwalniają. Najpierw powąchaj, potem spróbuj.
Szkło: kieliszek degustacyjny →Jako mizuwari
Jedna część whisky na dwie do trzech części zimnej wody, podawane na dużej ilości lodu w tumblerze, a następnie delikatnie mieszane. Tak rozcieńczona whisky zachowuje zaskakująco wyrazisty smak i dobrze pasuje do posiłku.
Szkło: tumbler →Koktajle z japońską whisky
Dobra japońska whisky szybko ginie w mocnym koktajlu. Te cztery właśnie wydobywają owocowe i miodowe nuty.
Japoński highball
Whisky z lodowato zimną wodą gazowaną w wysokiej szklance pełnej lodu. W Japonii to standard.
Old Fashioned
Whisky, cukier, bitters i duża kostka lodu. Z japońską whisky bardziej elegancki niż z bourbonem.
Whisky Sour
Whisky, cytryna, cukier i białko jajka. Miodowa nuta sprawia, że sour jest bardziej zaokrąglony.
Manhattan
Whisky, czerwony wermut i bitters. Z japońskim maltem łagodniejszy i bardziej owocowy.Odpowiednie szkło do japońskiej whisky
Kieliszek w kształcie tulipana skupia aromaty podczas degustacji whisky bez dodatków, wysokie szkło jest niezbędne do highballa, a tumbler sprawdza się w mizuwari. To właśnie te kieliszki i szklanki polecamy.
Wszystko, co jeszcze chcesz wiedzieć o japońskiej whisky
Nie ma tu odpowiedzi na Twoje pytanie? Zobacz nasze przepisy na koktajle lub skontaktuj się z nami.
Przejdź do przepisów na koktajle →