Rabo de Galo

Cachaça to narodowy trunek Brazylii, destylowany ze świeżo wyciśniętego i sfermentowanego soku z trzciny cukrowej. Tym różni się od większości rumów, które produkuje się z melasy. Dzięki temu cachaça ma bardziej trawiasty i owocowy aromat, z lekko ziemistą nutą. Wyróżnia się dwa główne rodzaje. Biała cachaça nie jest leżakowana lub dojrzewa krótko, dlatego jest świeża i wyrazista; używa się jej w Caipirinhy. Dojrzewana cachaça leżakuje w drewnie, czasem w brazylijskich gatunkach drewna, takich jak amburana, dzięki czemu jest bardziej krągła i ziołowa. Do Rabo de Galo pasują oba rodzaje: biała nada drinkowi świeżość, a dojrzewana - pełniejszy smak.

Cynar to włoski bitter na bazie ziół i roślin, którego najbardziej znanym składnikiem jest karczoch. Ma ciemnobrązowy kolor, słodko-gorzki smak i stosunkowo niewielką zawartość alkoholu, około 16,5 procent. W Rabo de Galo nadaje głębię i wytrawny, gorzki finisz, który równoważy słodycz wermutu. Jeśli nie masz Cynaru, użyj innego włoskiego amaro, na przykład Averny lub Ramazzottiego - są nieco słodsze. Możesz też użyć Campari, ale drink będzie wtedy bardziej gorzki i czerwieńszy. Jeśli całkowicie pominiesz ten składnik, użyj 3 cl wermutu i kilku kropli bittersa.

IBA wymienia Cinzano Rosso, co ma sens ze względu na historię tego drinka. Sprawdzi się jednak każdy dobry czerwony wermut, na przykład Martini Rosso. Czerwony wermut to wzmacniane wino z ziołami i cukrem, zwykle zawierające około 15-18 procent alkoholu. Pełniejszy wermut, taki jak riserva, nada drinkowi bogatszy i bardziej krągły smak. Lekki, słodki wermut pozwoli cachaçy wybrzmieć mocniej. Zwróć szczególną uwagę na świeżość: butelka otwarta przez wiele miesięcy i przechowywana poza lodówką smakuje płasko i kwaśno, co od razu wyczujesz w drinku zawierającym zaledwie trzy składniki.

Wszystkie trzy to mieszane drinki na bazie mocnego alkoholu, wermutu i gorzkiego składnika. Manhattan wykorzystuje żytniówkę lub bourbon, czerwony wermut i Angosturę, dzięki czemu jest ciepły i drzewny. Negroni łączy gin, czerwony wermut i Campari w równych proporcjach i jest najbardziej gorzki z całej trójki. Rabo de Galo plasuje się pomiędzy nimi: proporcje przypominają te z Manhattana, ale cachaça nadaje mu bardziej trawiasty i owocowy charakter, a Cynar wnosi łagodniejszą, bardziej ziołową gorycz niż Campari. Ponadto przygotowuje się go bezpośrednio w szklance, zamiast mieszać w szklanicy barmańskiej.

Ponieważ nie ma w nim soku, Rabo de Galo można wymieszać kilka godzin wcześniej. Na dziesięć szklanek wymieszaj w butelce 60 cl cachaçy, 20 cl czerwonego wermutu i 15 cl Cynaru, ewentualnie dodając kilka kropli bittersów. Wstaw butelkę do lodówki. Przy serwowaniu nalej do każdej szklanki 9,5 cl na dużą kostkę lodu, krótko zamieszaj i wyciśnij nad nią skórkę pomarańczy. Dzięki temu nie musisz przez cały wieczór odmierzać składników. Wymieszana baza zachowuje świeżość w lodówce przez około tydzień.

W szklance znajduje się około 24 procent alkoholu. 6 cl cachaçy o mocy 40 procent dostarcza 2,4 cl czystego alkoholu, 2 cl wermutu o mocy 15 procent - 0,3 cl, a 1,5 cl Cynaru około 0,25 cl. Łącznie daje to prawie 3 cl czystego alkoholu, czyli ponad dwie porcje standardowe. Po dodaniu wody z topniejącego lodu w szklance jest około 12 cl płynu. Nie jest to więc lekki aperitif, choć słodki wermut sprawia, że taki się wydaje. Pij go powoli i pozwól, by lód zrobił swoje.