Onis N.Y.C.

Begin bij wat je het vaakst schenkt. Draai je veel gin-tonic, dan is het glas van 59 cl je spil, want daar past een royale hoeveelheid ijs in zonder dat de tonic verdund oogt. Voor frisdrank en mixjes kies je tussen de longdrinkglazen van 26 en 36 cl, waarbij de kleinste maat vooral voor sappen werkt. De tumblers van 28 cl rocks en 35 cl dof zijn de werkpaarden voor whisky en oude jenever. Voor de cocktailkaart staan de coupe van 19 cl, het martiniglas van 19 cl en de champagnecoupe van 29 cl klaar. Reken in de horeca op ongeveer drie glazen per zitplaats per model.

Schenk het martiniglas van 19 cl tot net onder de rand, zodat een gast het glas kan optillen zonder te morsen. Een espresso martini komt in datzelfde model tot zijn recht, met de schuimlaag als vaste afsluiting. De coupe van 19 cl is bedoeld voor opgeschudde cocktails zonder ijs, de champagnecoupe van 29 cl voor mousserende wijn. Bouw een gin-tonic altijd op in het glas zelf, dus eerst ijs tot boven de helft, dan gin en dan tonic langs de wand naar beneden.

De modellen zijn gemaakt van gehard glas, wat wil zeggen dat de rand een extra warmtebehandeling heeft gehad en daardoor minder snel schilfert. Ze mogen in de professionele vaatwasser. Zet ze rechtop in een open rek en laat ze uitdampen voordat je stapelt, anders krijg je kalkslierten op de wand. Een steelglas breekt meestal op de overgang van kelk naar steel, dus pak het altijd bij de steel op.

Zoek je een bredere keuze in hetzelfde segment, kijk dan bij de cocktailglazen, waar ook coupes en martiniglazen van andere merken staan. Draai je een zaak en wil je glaswerk per krat afnemen, dan is het horecaglaswerk de logische volgende stap. Wie de bar wil aanvullen met gereedschap begint bij de cocktailshakers, want zonder shaker blijft de mooiste coupe leeg. Twijfel je tussen twee maten, neem dan de grootste.