Brunello di Montalcino
Brunello di Montalcino to czerwone wino z Toskanii wytwarzane w stu procentach z sangiovese, szczepu nazywanego w Montalcino brunello. Dojrzewa co najmniej pięć lat i właśnie temu w dużej mierze zawdzięcza swoją renomę.
Wino według rodzaju
Brunello to jeden z zakątków czerwonej półki. Tutaj przeczytasz więcej o jego sąsiadach.
Czerwone wino
Szczepy od merlot po malbec, wpływ dojrzewania w drewnie na wino oraz temperatura jego podawania.
O czerwonym winie →Valpolicella
Druga włoska drabina: od lekkiego classico przez ripasso po suszone winogrona używane do amarone.
O Valpolicella →
Merlot
Ciemny szczep, który może uzupełniać chianti classico, a gdzie indziej odgrywa główną rolę.
O Merlot →
Jeden szczep, niewielki obszar i pięć lat cierpliwości
Brunello di Montalcino to czerwone wino z Toskanii, z okolic miasteczka Montalcino położonego sto kilometrów na południe od Florencji. Szczep to sangiovese, nazywany tam brunello, a Brunello di Montalcino musi być w stu procentach wytwarzane z tego szczepu. Obszar jest niewielki, aż piętnaście razy mniejszy niż Chianti, a klimat jest tu bardziej suchy i cieplejszy niż u pobliskiego sąsiada, dzięki czemu sangiovese grosso dojrzewa maksymalnie. Wina mają oznaczenie DOCG, najwyższą włoską klasyfikację win. Winiarz Clemente Santi w XIX wieku zaczął realizować pomysł produkcji mocnego, długo dojrzewającego czerwonego wina wyłącznie z tego jednego lokalnego szczepu; jego wnuk Ferruccio Biondi-Santi wprowadził na rynek pierwsze nowoczesne Brunello w 1888 roku.
Źródło sławy tkwi w zasadach dojrzewania. Brunello di Montalcino dojrzewa łącznie przez pięć lat, z czego co najmniej dwa lata w dębowych beczkach i co najmniej cztery miesiące w butelce. W przypadku riserva okres ten wydłuża się do sześciu lat, ponownie z co najmniej dwoma latami w dębie i sześcioma miesiącami w butelce. Pięć lat cierpliwości na każdy rocznik, na obszarze dwóch tysięcy hektarów, wiele wyjaśnia. Do tego niczego nie wolno dodawać: chianti można wzbogacić według uznania o niebieskie canaiolo, białe trebbiano i malvasię lub międzynarodowe szczepy, takie jak cabernet sauvignon, podczas gdy brunello powstaje wyłącznie z sangiovese. Ci, którzy szukają wina z tego samego regionu bez tak długiego oczekiwania, wybierają rosso di montalcino, młodszego brata z mniej surowymi zasadami dojrzewania, często produkowanego z młodszych winorośli.
W skrócie
Sześć butelek, od rosso do riserva
Te sześć win jest ułożonych w kolejności: najpierw młodszy brat, potem trzy brunello, następnie riserva, a na końcu chianti classico dla porównania.
Piccini Rosso di Montalcino
Młodszy brat brunello, z tego samego szczepu, ale objęty mniej surowymi zasadami dotyczącymi dojrzewania. To wino dojrzewa przez sześć miesięcy w dębowych beczkach i smakuje czerwonymi wiśniami, czekoladą oraz pikantną kwasowością.
Piccini Brunello di Montalcino
Z samego miasteczka, gdzie sangiovese nazywa się brunello. Bogate i mocne, intensywne, z czarnymi wiśniami i wyrazistym charakterem.
La Poderina Brunello di Montalcino
Absolutny szczyt szczepu sangiovese, nazywanego w Montalcino brunello. Mocne, intensywne i złożone, z owocami wiśni, czekoladą i wysoką kwasowością.
Frescobaldi Brunello di Montalcino
Powstaje w Castelgiocondo i śmiało można nazwać je mocarzem: imponujące, mocne i wyraziste. Jednocześnie złożone i zrównoważone, z nutami wiśni, pieprzu i kawy.
Piccini Brunello Riserva
Riserva dojrzewa łącznie przez sześć lat, w tym co najmniej dwa lata w dębowych beczkach i sześć miesięcy w butelce. To wino dojrzewało przez 36 miesięcy w dębie, a następnie jeszcze sześć miesięcy w butelce, dzięki czemu oferuje nuty suszonych owoców, gorzkiej czekolady i podwójnego espresso.
Piccini Chianti Classico
Chianti opiera się na tym samym szczepie, ale można je uzupełniać innymi: to sangiovese z piętnastoprocentowym dodatkiem merlota. Dziewięć miesięcy dojrzewania w drewnie nadaje mu elegancję i krągłość, podczas gdy riserva obok spędziła trzy lata w dębie.
Region piętnaście razy mniejszy od Chianti, jeden dozwolony szczep winogron i co najmniej pięć lat dojrzewania każdego rocznika.
Wiśnie i fiołki, z nutą skóry w tle
Czerwone owoce i fiołki
Brunello pachnie czerwonymi owocami i kwiatami, a jego znakiem rozpoznawczym są fiołki. W riservie pojawiają się także suszone owoce, gorzka czekolada i espresso.
Pełne i wyraziste
W ustach wyczuwalne są wiśnie i czarne porzeczki, z wyrazistą strukturą i świeżą kwasowością, która czasem staje się bardzo intensywna. To właśnie ta kwasowość sprawia, że sangiovese świetnie pasuje do jedzenia, zwłaszcza do dań z pomidorami.
Skóra, orzech laskowy i anyż
Po przełknięciu pozostają nuty skóry, orzecha laskowego i anyżu, a w przypadku riservy także długi finisz. Im dłużej wino dojrzewało w drewnie, a następnie w butelce, tym więcej tych nut można w nim odnaleźć.
Profil smakowy przeciętnego brunello; rosso di montalcino jest mniej wyraziste, a riserva jeszcze mocniejsze.
Jak podawać brunello
Dwie rzeczy robią różnicę: nie nalewaj wina zbyt ciepłego i daj młodej butelce trochę powietrza.
Chłodniejsze niż temperatura pokojowa
W przypadku mocnych, pełnych win ogólna zasada mówi o temperaturze 18 stopni, czyli o schłodzeniu butelki przez kwadrans przed postawieniem jej na stole. W temperaturze pokojowej na pierwszy plan wysuwa się przede wszystkim alkohol, natomiast w odpowiedniej temperaturze aromaty, kwasowość i słodycz pozostają w równowadze.
Odpowiedni kieliszek →Karaffowanie młodych win
Dekantacja to dosłownie przelewanie, dzięki któremu wino zyskuje więcej tlenu. Młode, wyraziste czerwone wina potrzebują tlenu, aby rozwinąć swoje smaki; przed podaniem odczekaj od pół godziny do trzech godzin. Jeśli w starszej butelce znajduje się osad, postaw ją pionowo dzień wcześniej.
Karafki do dekantacji →Do makaronu, czerwonego mięsa i dziczyzny
Same butelki wskazują drogę: makaron z sosem pomidorowym lub grillowany tournedos do Piccini, wołowina i stek do La Poderina, dziczyzna do Frescobaldi oraz do riservy. Sangiovese, dzięki świeżej kwasowości i solidnej strukturze, zawsze świetnie pasuje do jedzenia.
Sześć butelek →Koktajle zbliżone do brunello
Koktajle z brunello lub rosso di montalcino nie istnieją - tych win nie miesza się z niczym. Najbliżej im do tych czterech propozycji: dwóch ze spokojnym czerwonym winem i dwóch włoskich klasyków z bąbelkami.
Sangria
Czerwone wino z kawałkami owoców i dużą ilością lodu, przeznaczone do podawania w dzbanku na stole.
Tinto de Verano
Czerwone wino rozcieńczone gazowaną lemoniadą cytrynową, podawane z dużą ilością lodu.
Aperol Spritz
Aperol, prosecco i woda gazowana w dużym kieliszku z lodem i plasterkiem pomarańczy.
Bellini
Na dnie kieliszka umieść purée brzoskwiniowe i powoli dopełnij prosecco.Odpowiedni kieliszek do brunello
Czerwone wino zyskuje na dodatkowym kontakcie z tlenem, dlatego kieliszek jest większy i szerszy niż do białego wina lub różowego, a czasza jest na tyle szeroka, by można było kręcić winem. Nalej do tuż pod najszerszym miejscem czaszy, aby móc zakręcić winem bez rozchlapywania. To kieliszki, które sami polecamy.
Wszystko, co jeszcze chciałeś wiedzieć o brunello
Nie ma tu odpowiedzi na Twoje pytanie? Zobacz nasze przepisy na koktajle lub skontaktuj się z nami.
Do przepisów na koktajle →