Bee's
Knees

Czysty miód zbija się w zimnym shakerze w pasmo, które osiada na dnie, więc rozcieńczenie nie jest opcjonalne. Wymieszaj dwie części miodu z jedną częścią ciepłej wody i mieszaj, aż wszystko się rozpuści; jedna łyżka miodu i pół łyżki wody wystarczy na dwa koktajle. Ostudź syrop przed użyciem, w przeciwnym razie ogrzejesz shaker. Przechowywany w zamkniętej, czystej butelce w lodówce zachowa trwałość przez dwa do trzech tygodni. Lepiej przygotować go trochę za dużo niż za mało, bo świetnie sprawdza się także w herbacie.

Miód jest tu jednocześnie składnikiem smakowym i słodzikiem, więc jego wybór ma znaczenie. Łagodny miód wielokwiatowy lub akacjowy pozwala ginowi grać główną rolę i daje czystą, złocistą słodycz. Miód kasztanowy i gryczany są znacznie ciemniejsze i bardziej gorzkie, przez co przejmują kontrolę nad koktajlem; lepiej pasują do whisky. Miód lawendowy lub tymiankowy sprawdzi się, jeśli szukasz czegoś ziołowego, ale wtedy wybierz neutralny gin. Przede wszystkim unikaj skrystalizowanego miodu, który został gwałtownie podgrzany, bo powyżej sześćdziesięciu stopni miód traci aromaty, ze względu na które go wybrałeś.

Ta sama formuła dobrze działa z innymi alkoholami bazowymi. Zastąp gin 5 cl bourbona, a otrzymasz Gold Rush, wymyślony w 2001 roku w Milk and Honey w Nowym Jorku: bardziej krągły, cieplejszy i dobry na zimę. Zamień gin na biały rum, a powstanie Honeysuckle - świeższy, z lekką słodyczą melasy pod miodem. Ze szkocką whisky otrzymasz coś zbliżonego do Penicillin. Proporcje pozostają takie same w każdym przypadku: 5 cl mocnego alkoholu, 2 cl soku z cytryny i 2 cl syropu miodowego, więc nie musisz niczego odmierzać od nowa.

Ponieważ miód jest łagodny i krągły w smaku, potrzebujesz ginu, który zapewni przeciwwagę. Klasyczny London dry z wyrazistą nutą jałowca sprawdzi się najlepiej, a butelki o mocy około 44 procent lepiej radzą sobie z 2 cl syropu niż lżejsze warianty o mocy 37,5 procent. Giny korzenne z kolendrą lub arcydzięglem dodają dodatkową warstwę, która dobrze komponuje się z miodem wielokwiatowym. Kwiatowe lub słodkie giny, a zwłaszcza różowe giny owocowe, szybko sprawiają, że całość staje się przesadnie lepka. Przy trzech składnikach ten koktajl bezlitośnie obnaża charakter ginu, więc wybierz butelkę, której ufasz.

Spotyka się obie pisownie. Apostrof w Bee's Knees nawiązuje do amerykańskiego wyrażenia, od którego koktajl wziął nazwę; bez apostrofu zapisuje się Bees Knees i tak też wpisuje go większość osób. The Bees Knees z rodzajnikiem odnosi się do tego samego wyrażenia z lat dwudziestych. W przypadku samego koktajlu Bees Knees nie ma to znaczenia: nadal składa się z pięciu centylitrów ginu, dwóch centylitrów soku z cytryny i dwóch centylitrów syropu miodowego. Te dwie równe części są podstawą, więc spróbuj syropu, jeśli używasz miodu słodszego lub ciemniejszego niż zwykle.

Dla czterech osób wymieszaj wcześniej 20 cl ginu, 8 cl świeżego soku z cytryny i 8 cl syropu miodowego w butelce - to po prostu przepis pomnożony przez cztery. Następnie wstrząsaj po dwie porcje, ponieważ przepełniony shaker gorzej chłodzi, a lód topi się w nim nierównomiernie. Wyciśnij cytryny krótko przed przygotowaniem, ponieważ po godzinie świeży sok wyraźnie traci intensywność smaku. W międzyczasie włóż kieliszki coupe do zamrażarki lub napełnij je wodą z lodem. Każdą porcję przecedź dwukrotnie, aby zatrzymać płatki lodu i miąższ, zachowując klarowny, złocistożółty kolor koktajlu.