Herbata

Biała, zielona, oolong, czarna i pu-erh pochodzą z Camellia sinensis; różnica tkwi w tym, co dzieje się z liśćmi po zerwaniu. Herbatę białą jedynie więdnie się i suszy, zieloną szybko podgrzewa, aby nie dopuścić do utleniania, oolong utlenia się częściowo, czarna całkowicie, a pu-erh następnie jeszcze dojrzewa. Herbaty ziołowe zawsze zalicza się do tej kategorii, ale ściśle rzecz biorąc nie są herbatą: mięta, rumianek, rooibos i mieszanki owocowe pochodzą z innych roślin i nie zawierają kofeiny. Dlatego właściwie nazywa się je naparami lub wywarami.

Herbata biała: woda o temperaturze od 75 do 85 stopni, trzy do czterech minut. Herbata zielona: od 70 do 80 stopni, dwie do trzech minut. Oolong: od 85 do 95 stopni, trzy do czterech minut. Herbata czarna: od 95 do 100 stopni, trzy do pięciu minut. Pu-erh: od 95 do 100 stopni, trzy do pięciu minut. Herbaty ziołowe i owocowe: wrzątek, siedem do dziesięciu minut. W każdym przypadku przyjmij około dwóch gramów liści na dwadzieścia centylitrów wody. Zbyt gorąca woda sprawia, że zielona i biała herbata stają się gorzkie, a zbyt letnia powoduje, że czarna herbata smakuje blado.

W torebce znajduje się zwykle połamany liść i pył, które szybko uwalniają dużo smaku, a potem szybko stają się gorzkie. Liście sypane są większe, całkowicie rozwijają się w wodzie i wolniej uwalniają smak, dzięki czemu naprawdę czuć różnicę między drugą a czwartą minutą. Torebka jest wygodna i tańsza w przeliczeniu na filiżankę; liście sypane dają większą kontrolę i w przypadku herbat zielonych oraz oolong można je często zaparzyć dwa lub trzy razy. Jeśli używasz liści sypanych, wybierz duże sitko albo pozwól liściom swobodnie pływać w dzbanku i przecedź herbatę podczas nalewania.

Herbata składa się w ponad dziewięćdziesięciu dziewięciu procentach z wody, więc jakość wody z kranu ma duże znaczenie. W twardej, bogatej w wapń wodzie czarna herbata zyskuje płaski, pylisty posmak, a po kilku minutach na powierzchni pojawia się cienka warstwa; w miękkiej wodzie smakuje wyraźniej. Używaj świeżej wody z kranu i zagotuj ją tylko raz, ponieważ woda, która długo stała lub była gotowana dwukrotnie, zawiera mniej tlenu i ma mdły smak. Dzbanek filtrujący pomaga, jeśli mieszkasz na obszarze z twardą wodą.

Herbata traci jakość pod wpływem powietrza, światła, ciepła i wilgoci oraz przejmuje obce zapachy. Dlatego przechowuj ją w szczelnej, nieprzezroczystej puszce w suchym miejscu, z dala od kawy i przypraw. Najbardziej wrażliwe są herbaty białe i zielone - najlepiej spożyć je w ciągu pół roku do roku; czarna herbata zachowuje trwałość dłużej, a pu-erh jest wręcz przeznaczona do wieloletniego leżakowania. Nie trzeba trzymać jej w lodówce, bo po wyjęciu puszki skrapla się w niej wilgoć.

Zielona, biała i ziołowa herbata pokazują swój kolor, dlatego najlepiej prezentują się w przezroczystym szkle; szklanka do herbaty z podwójnymi ściankami utrzymuje je przy tym w cieple, a jej zewnętrzna powierzchnia nie nagrzewa się. Czarną herbatę i herbatę z mlekiem zwykle pije się w większym naczyniu, dlatego wygodniejszy jest kubek z uchem: większa pojemność, stabilny uchwyt, a etykietkę z torebki można zawiesić na uchu. Do oolongu i pu erh lepiej pasuje małe naczynie o pojemności od czternastu do dwudziestu dwóch centylitrów, ponieważ te herbaty zalewa się wielokrotnie.